گنو/لینوکس را دوست دارم چون آموخت از تغییر نترسم

این بار نمی‌خواهم از برتری‌های فنی و امکانات فوق‌العاده و در عین حال بی‌ارزش و سطحی گنو/لینوکس نسبت به ویندوز بگویم. این بار می‌خواهم از چیزی به مراتب مهم‌تر صحبت کنم. از چیزی که در مقابل تمام ویژگی‌هایی که تا به امروز از این سیستم‌عامل برده شده با ارزش‌تر است.

ما انسان‌ها در دنیایی پر از ترس بزرگ می‌شویم. پدر و مادرمان ما را از کودکی با این ترس‌ها انس می‌دهند. چون وقتی کودک بودند خودشان با این ترس‌ها انس گرفتند. دنیایی که در آن می‌ترسیم پا را از قوانین و پیش‌فرض‌ها فراتر بگذاریم. می‌ترسیم به چیزهایی غیر از همه چیز فکر کنیم و در خیلی مواقع می‌ترسیم «فکر» کنیم. خیلی‌ها در این دنیا باقی می‌مانند دهه‌ی سوم زندگیشان که می‌گذرد آن ترس‌ها را هم به کلی فراموش می‌کنند. با پیش‌فرض‌هایی که دیگران و گذشتگان برایشان به وجود آوردند خو می‌گیرند و بدون اینکه دلیل خیلی‌ از آنها را بدانند در آنها غرق می‌شوند.

در این دنیای ترسناک کمترین چیزی که بوی تغییر بدهد ارزشمند است. در این دنیا کوچکترین چیزی که به ما جرات تغییر بدهد مقدس است. من گنو/لینوکس را دوست دارم چون یکی از اولین اتفاقی بود که به من جرات تغییر داد. به من جرات داد به سمت چیزی بروم که کمتر کسی به سمتش رفته. به من جرات داد تا پا به دنیای ناشناخته‌ها بگذارم و با مفاهیم پیچیده‌ی جدیدی آشنا شوم.
گنو/ لینوکس به من جرات داد تا مثل بقیه نباشم و من مثل بقیه نبودن را دوست دارم. حاضرم در راهی که می‌روم هزاران سختی و مصیبت بکشم اما متفاوت باشم.

Advertisements

Razor-qt سبکی با طعم Qt

پس از تصمیم تیم Gnome برای ایجاد تغییرات بنیادی روی نسخه‌ی سوم میزکار خود، میزکارهای جدیدی به سرعت پا به عرصه‌ی رقابت گذاشتند. نام‌هایی مثل cinnamon ،mate ،unity و… میزکارهایی که البته همگی بر پایه‌ی گنوم و کتابخانه‌های GTK بودند. از زمان پیدایش میزکارهای گرافیکی روی لینوکس تنها یک میزکار محبوب وجود داشت که از فریم‌ورک Qt استفاده می‌کرد و آن هم همان KDE بود که به حق هم تمام نیازهای کاربران را پاسخ می‌دهد؛ اما میزکار کامل، شلوغ و سنگینی بود و احتیاج به یک میزکار دیگر که با Qt نوشته شده و سبک‌تر باشد بسیار حس می‌شد تا این که در سال ۲۰۱۰ گروهی با استفاده از کتابخانه‌های Qt شروع به نوشتن میزکار جدیدی به نام Razor-qt کردند. این میزکار که تا این لحظه به نسخه‌ی ۰.۴.۱ خود رسیده برای مدیریت پنجره‌های خود از OpenBox استفاده می‌کند اما می‌تواند با سیستم مدیر پنجره‌های معروف دیگری مثل fwwm2, Kwin (و انشعاب‌هایش مثل xFWM که مدیر پنجره‌ی پیش فرض xfce است) نیز تنظیم شود.

 

ما این میزکار را با مدیر پنجره‌ی OpenBox آزمایش می‌کنیم. پس از لاگین با یک صفحه‌ی ساده مواجه می‌شویم که دو ویجت را در خود جای داده؛ یک ساعت و ویجتی مانند Folder view در KDE. یک تولبار هم در پایین صفحه قرار دارد که ۴ ابزار مختلف به منظور نمایش ساعت، حرکت بین دسکتاپ‌های مختلف، نمایش منوی برنامه‌ها و اجرای سریع برنامه‌های خاص را در خود جای داده است.

منوی اصلی این میزکار برنامه‌های موجود را در دسته بندی‌های مناسبی قرار داده که می‌توانید آن‌ها را ویرایش کنید که البته همه‌ی تنظیمات در یک فایل متنی وجود دارد و برنامه‌ی گرافیکی برای این کار در اختیار نیست.

این میزکار دارای مرکز تنظیمات مختصری هم هست که برای شخصی سازی تنظیمات ساده‌ای را در اختیار شما قرار می‌دهد.

تولبار این میزکار علاوه بر حالت عادی دو آپشن icon only و text only را در اختیار می‌گذارد. قابلیت اضافه و حذف کردن ۶ ویجت هم برای تولبار در نظر گرفته شده که شامل امکانات ساده‌ای مثل task manager, clock, task switcher, application launcher و… می‌شود.

همچنین می‌توان با انتخاب گزینه‌ی ویرایش میزکار به اضافه، کم، جابجا و تغییر اندازه‌ی ویجت‌های موجود روی دسکتاپ پرداخت که در حال حاضر تعدادشان تنها به سه عدد می‌رسد. ساعت، icon view و یک وبجت برای نمایش یک قطعه نوشتاری.

از دیگر امکانات این میزکار وجود یک لانچر همانند krunner است که با کلیدهای Alt+F2 ظاهر می‌شود.

علاوه بر تغییر ویجت‌های دسکتاپ و نوار ابزار، امکانات دیگری نظیر قابلیت تغییر آیکون‌ها و تغییر نشان‌گر موس نیز برای شخصی‌سازی در دسترس است. در زیر تنظیمات دیگر این میز کار را می‌بینید.

در نهایت گرچه این میزکار در نسخه‌ی آزمایشی قرار داشته و در مواردی، مخصوصا در ویرایش و شخصی‌سازی دچار اشکالاتی می‌شود، اما در حد یک میزکار ساده، روان و سریع می‌تواند کار خود را به خوبی انجام داده و تنها گزینه برای کسانی است که فریم‌ورک Qt را دوست دارند و از امکانات زیاد KDE گریزانند.

برای دیدن عکس‌های بیشتر و نوشته‌ی اصلی به این لینک مراجعه کنید.

ویکی KDE کجاست؟ به ترجمه‌ی آن کمک کنید!

همان‌طور که می‌دانید یکی از بزرگترین مشکلاتی که بر سر استفاده از نرم‌افزارهای آزاد وجود دارد تازه بودن و به نوعی تفاوت آن‌ها با نرم‌افزارهای رایج ویندوزی است. بومی‌سازی یکی از بهترین راهها برای برداشتن این سد و تشویق دیگران به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد است. بومی‌سازی می‌تواند شامل ترجمه‌ی محیط نرم‌افزار یا ترجمه‌ی مستندات آن یا موارد دیگر باشد. در این بین عده‌ی بسیاری تمایل کار با محیط‌های فارسی را ندارند و با اصطلاحات انگلیسی آشنایی بیشتری دارند. پس در حقیقت وجود راهنماهای فارسی می‌تواند بهترین راه برای شناساندن و تشویق دیگران به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد باشد. آیا دوست دارید دیگران را به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد دعوت کنید و دیگران را با خود در چشیدن این طعم بی‌نظیر سهیم کنید. پس شروع کنید ترجمه‌ی مستندات، راهنماها و ویکی‌ها بهترین راه است.

مجموعه نرم‌افزارهای KDE یکی از کامل‌ترین و شناخته شده‌ترین مجموعه نرم‌افزارهای آزاد است. متأسفانه به خاطر نوع تفکر این تیم مبنی بر کامل بودن، پیچیدگی‌هایی را به وجود آورده. شاید کمتر کسی بداند ویکی KDE کجا است این را می‌شود تا حدودی از تعداد مترجم‌های ویکی شناخت که فعلاً تنها من هستم و راهبرهای اصلی که تنها از نظر فنی کمک می‌کنند.

 مجموعه نرم‌افزاری KDE دارای چهار نوع راهنما می‌باشد. مستندات، ویکی شامل اطلاعات فنی برای توسعه دهندگان، ویکی شامل اطلاعات مختلف برای اعضای جامعه (شامل testers, designers و …) و در نهایت ویکی برای کاربران عادی. ویکی اصلی به زبان انگلیسی نوشته شده و برای سایر زبان‌ها تنها امکان ترجمه وجود دارد؛ بدون امکان اضافه کردن محتوا. برای همین کار ترجمه مشخص‌تر و هدفدار‌تر است. در صورتی که برای ترجمه‌ی ویکی تمایل به همکاری دارید اول از همه بعد از درست کردن یک حساب باید به صفحه‌ی دریافت حساب ترجمه بروید و با اضافه کردن نام خود مانند نفرات قبلی اجازه‌ی ترجمه‌ی محتوای ویکی را بگیرید. حالا کافی است به هر صفحه رفته، بر روی لینک translate version کلیک کنید تا کار ترجمه شروع شود. محتوای هر صفحه از به چندین بخش تقسیم شده که کار ترجمه را بسیار راحت‌تر کرده.

 دو نکته‌ برای ترجمه که من نمی‌دانستم و شاید شما هم ندانید:

  • ویکی به صورت پیش‌فرض با نوشتارهای راست به چپ مشکل دارد برای برطرف کردن این مشکل باید برچسب <div dir=»rtl»><div align=»right»> را به ابتدای هر ترجمه اضافه کنید.
  • رده‌های صفحه را طبق این لینک به صورت فارسی ترجمه کنید.

دومین نسخه‌ی milestone اپن‌سوزه منتشر شد

سه شنبه اول فروردین دومین نسخه‌ی milestone توزیع اپن‌سوزه ۱۲.۲ منتشر شد. این نسخه هم‌اکنون در کارخانه در حال گسترش است. کارخانه یک پروژه بر روی سرویس ساخت اپن‌سوزه است که به شما امکان ساخت بسته‌ها را می‌دهد در صورتی که کارتان خوب باشد می‌توانید بسته را به کارخانه معرفی کنید تا آنجا نگهداری شود.

 یکی از ویژگی‌های این نسخه گراب۲ است که توسط میشایل چانگ معرفی شده و کاملاً با یاست تنظیم می‌شود. می‌توانید از اینجا در بهبود آن سهیم باشد. همچنین توسعه‌دهندگان در حال کار روی plymouth و اجرای یک بوت روان و بدون پرش تصویر هستند که ویکی آن اینجاست.

جای دیگری که برای بهبود به کمک دیگران نیاز است جایگزینی GCC 4.7 می‌باشد. آخرین وضعیت پروژه از اینجا قابل دسترسی است.

از سایر ویژگی‌های این نسخه:

کار روی پردازه‌های ARM برای بهبود کارایی

آماده کردن یک فروشگاه نر‌افزار(در دست ساخت)

استفاده از نسخه‌ی ۳.۳ لینوکس (یا حتی بالاتر)

x.org ۱.۱۲ که قابلیت پشتیبانی از ویژگی چند لمسی را دارد

استفاده از گراب۲ که کاملاً از یاست قابل تنظیم است و plymouth که یک نمایش برای بوت شدن است

استفاده از KDE ۴.۸.۱ (یا حتی بالاتر). ممکن است از plasma active که یک رابط کاربری مناسب تبلت‌ها هست نیز استفاده شود. در این نسخه از KDE تغییرات زیادی از جمله بهبود kontact ، مدیرت پنجره و دلفین وجود دارد

استفاده از نوم ۳.۴

استفاده از میزکار جدید razor-Qt که می‌تواند با انواع مدیر پنجره‌ها کار کند

 شما می‌توانید این نسخه را از اینجا دریافت کنید و لیست باگ‌ها را از اینجا ببینید.

خبر انتشار

بررسی متفاوت اپن‌سوزه ۱۲.۱

بعد از مدتی که به خاطر فی-لتر شدن وبلاگ کمتر حال و حوصله‌ی نوشتن داشتم دوباره برگشتم و امیدوارم به زودی با تهیه‌ی یک دامین از این حالت خارج بشم. مثل گذشته کسانی که تمایل دارند می‌توانند وبلاگ را از آدرس http://freetaste.bloghaa.com بدون فی-لتر دنبال کنند.

بالاخره بعد از مدتها قسمت شد که یکی از توزیع‌های لینوکس رو بی‌دردسر نصب کنم و یه جورهایی به طور کامل به لینوکس مهاجرت کنم بعد از یک ماه کار کردن با توزیع اپن‌سوزه تصمیم گرفتم تا یک نقد کامل در این باره بنویسم و بر خلاف سایر بررسی‌ها که تنها در عرض چند ساعت انجام می‌گیرد یک بررسی چند ماهه را پیش روی چشمان شما بگذارم.

متاسفانه طی چند ماه آنقدر برای شرکت ناول مشکل پیش آمد که کاملا اپن‌سوزه را تحت تاثیر خود قرار داد و آن چهره‌ی محبوب گذشته را تا حدودی از بین برد تا جایی که خیلی ها به خاطر خریده شدن آن به دست یکی از زیر مجموعه‌های ماکروسافت به مخالفت با این توزیع برخواستند. اما بهتر است بدانید که اپن‌سوزه در نهایت خودش را به طور کامل از شرکت ناول جدا کرد و مثل اکثر توزیع‌های دیگر community base شد یعنی از این به بعد حرف حرف کاربران است نه شرکت.

متاسفانه بر خلاف گذشته سرعت پیشرفت توزیع اپن‌سوزه به شدت کند شده و در هر نسخه بیشتر شاهد به روزرسانی‌های نرم‌افزاری هستیم تا اضافه شدن ویژگی‌های جدید و خاص. اگر واقع بین باشیم اپن‌سوزه دیگر کمتر ویژگی خاصی دارد و در مقابل اوبونتو، فدورا، مینت و مندریوا(این آخری نظر خودمه) که روز به روز در حال به روزرسانی و افزایش ویژگی‌ها هستند کم می‌آورد.

به نظر من طی دوسال اخیر لینوکس در زمینه دسکتاپ پیشرفت بسیار زیادی کرده اگر قبلا اوبونتو با دبیان و سایر توزیع‌های دبیان بیس تفاوت بسیار کمی داشت امروز صاحب یک پوسته‌ی اختصاصی و فوق‌العاده زیبا و کاربردی مخصوصا برای صفحه‌های کمتر از ۱۴ اینچ است که با هیچ توزیع دیگری به این خوبی سازگار نیست. مندریوا دارای یک محیط سفارشی شده از KDE است که زیبایی و کارایی آن را چند برابر کرده و مینت دارای یک محیط کاربر پسند است. تمام این نکات باعث فاصله گرفتن توزیع‌ها از هم و وجود تفاوت بیشتر بین آنها است.

ادامه نوشته »

چرا گنو-لینوکس موفق نمی‌شود

من به شدت نرم‌افزارهای آزاد را دوست دارم و تمام سعیم را می‌کنم تا از آنها به جای نرم‌افزار های غیر آزاد استفاده کنم اما هر چه کردم بعد از گذشت ۴ سال نتوانستم این علاقه‌ام را به سیستم عامل آزاد گنو-لینوکس نیز داشته باشم. چند وقت پیش که داشتم نسخه‌ی جدید اوبونتو را به کسی معرفی می‌کردم به من نگاهی کرد و با لبخندی روی لب گفت:«اما لینوکسم نگرفتا» و آنجا بود که برای اولین بار حقیقت به سرم برخورد کرد که واقعا لینوکس نگرفت و این آرزو به دلمان ماند که آن یک درصد کاربرانی خانگی یک زمانی بشود دو درصد. اینجا که هیچ در کشورهای آن ور آبی هم که برای خرید ویندوز باید هزینه کنی خبری از برتری لینوکس نیست. وقتی این حرف را زد وا رفتم. من که همیشه کلی دلیل برای مهاجرت به لینوکس در آستین داشتم این بار با تهی بودن آن مواجه شدم و واقعا هم دلیلی پیدا نمی‌کردم که چرا باید کسی که ویندوز به این خوبی و نسخه‌ی اصلی روی لپ تاپش نصب است آن را با لینوکس عوض کند و وقت خود را سر ور رفتن با آن سپری کند؟ چرا اکنون با این همه پیشرفت می‌گویم لینوکس موفق نیست؟

پاسخ یک چیز است با اینکه گنو-لینوکس در رابط کاربری و نرم‌افزارهای کاربردی پیشرفت زیادی کرده اما هنوز از بنیه یعنی همان هسته‌ی لینوکسی‌ دچار ضعف‌های بنیادین است. یعنی ضعیف ترین پیشرفت متوجه همان هسته است. 

پس از بیست سال که از عمر گنو- لینوکس می‌گذرد هنوز نتوانسته است پشتیبانی خوبی از سخت افزار داشته باشد. از چهار سال پیش با نصب مودم مشکل داشتم و هنوز هم دارم عده پیشنهاد کردن دست از سر دیال آپ بردارم و به سمت ADSL بروم و حالا هم در کمال تعجب می‌بینم که لینوکس مودم وایرلس مرا هم پشتیبانی نمی‌کند.

لینوکس هنوز تنوانسته به یک حداقل استاندارد برسد. این خیلی مسخره است که نه با موبایل و نه از طریق وایرلس نتوانی به اینرنت وصل شوی و برای آن کلی پرس و جو کنی و باز هم به نتیجه نرسی. این خیلی مسخره است که بعد از گذشت بیست سال هنوز توزیع اپن‌سوزه نتواند به استندبای برود حالا هر چقدر هم که می‌خواهد توزیع قشنگ و قدرتمندی باشد. این واقعا مسخره هست که هر نسخه‌ی جدید از دیستروها به جای پیشرفت ممکن است با مشکلات جدیدی روبرو شوی. لینوکس بیشتر به درد کسانی می‌خورد که می‌خواهند با خود سیستم عامل کار کنند نه از امکانات آن.

لینوکس از دور قشنگ است: تفکر زیبایی دارد، آزادی را برایت می‌آورد و رایگان است اگر نزدیکش شوی چیزهای جالبی نمی‌بینی.

اپن سوزه ۱۱.۳ آمد

روز پنج شنبه ۱۵ جولای طبق زمان بندی که از قبل انجام شده بود اپن سوزه‌ی ۱۱.۳ برای استفاده‌ی عموم آماده شد. این نسخه دارای ویژگی‌هایی است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

گوش‌ها را تیز کنید، لینوکس سخن می‌گوید

این هفته یک اتفاق بزرگ از طرف عده‌ای از  لینوکس کاران ایران افتاد و آن افتتاح رادیوی اینترنتی لینوکس به آدرس linuxfm.com بود. افتتاح این سایت در این قحطی منابع اطلاعاتی اپن‌سورس (که به روز هم باشد) واقعا غنیمت است. پس گوشهایتان را تیز کنید ، لینوکس با شما سخن می‌گوید.

این سایت هر هفته پنجشنبه ساعت 8 برنامه‌ای شنیداری از 30 الی 60 دقیقه برای شما آماده می‌کند. در اولین برنامه‌ی این رادیو می‌توانید آخرین اخبار لینوکس هفته را از زبان جادی بشنوید که خارج از مرور اتفاقاتی که در این هفته – و کمی قبل‌تر-  روی داد (که برای من کاملا تکراری بود) یک داستان جالب از اعتراض استالمن را نیز می‌گوید که خستگی اخبار تکراری قبلی را از شما می‌گیرد. در بخش بعدی هم مصاحبه‌ای با یکی از استادان دانشگاه درباره‌ی لینوکس می‌شود که در جای دیگری نمی‌توانید آن را بشنوید. به این ترتیب 23 دقیقه‌ی اولین برنامه‌ی رادیو لینوکس به پایان می‌رسد.

اما یک سوال که نمی‌دانم به چه کسی وارد است. آیا اینکه هر هفته در مقابل رایانه بنشینی صبر کنی برنامه بارگذاری شود و بعد 30 دقیقه همین طور که پشت رایانه نشسته‌ای بدون هیچ کار اضافی دیگری به ‌آن گوش دهی ؛ اصلا کار جالبی نیست. ای کاش سایت موبایلی هم برای این رادیو درست می‌شد که می‌توانستیم در هر مکانی روز 5 شنبه تیتر‌های برنامه را ببینیم و با دانلود کردن قسمت‌های جالب آن با آرامش به آخرین اخبار و تحلیل‌های لینوکسی گوش دهیم.

+ تحولی نو در جامعه فارسی گنو/لینوکس

ادامه نوشته »

15 دلیل قانع کننده برای مهاجرت به لینوکس

اکثر مواقع وقتی سخن از برتری‌های لینوکس به میان می‌آید ، چهار فاکتور مهم امنیت و پایداری ، قدرت، هزینه‌ی کم و پشتیبانی مطرح می‌شود که به هیچ وجه افراد عادی را که اطلاعات تخصصی کمتری دارند، راضی نمی‌کند. از نظر بسیاری داشتن امنیت با نصب یک آنتی‌ویروس ساده در ویندوز احیا می‌شود. هزینه‌ی کم هم اصلاً در ایران ملاک نیست قیمت DVD های ویندوز بعضاً از لینوکس پاییت تر نیز هست. قدرت، پشتیبانی و پایداری هم که معنی ندارد.

اما در این مقاله قصد دارم تا کمی با کاربران عادی راحت‌تر باشم و با 15 دلیل قانع‌کننده آنها را به سمت لینوکس بکشانم. پس تا آخر این مقاله با ما باشید.

1. نیاز به پسورد برای هر تغییر سیستمی

لینوکس مانند ویندوز بی‌بند و بار نیست که هر کس هر کاری دلش خواست با آن انجام دهد برای هر تغییر مهم و سیستمی نیاز به اجازه‌ی کاربر اصلی است. یعنی شما برای نصب برنامه یا ورود به پوشه‌های خاصی نیاز به رمز admin دارید. ویندوز هم در وستا سعی کرد مشابه این را درست کند با این تفاوت در هنگام نصب ( در صورتی که حساب اصلی باشید) تنها یک اخطار ساده می‌دهد یعنی اگر کسی رایانه‌ی شما را مفت گیر آورد هر کاری که دلش خواست می تواند انجام دهد.

2. چند دسکتاپ Screenshot-1

شما در لینوکس دارای چندین میز کار هستید. محتوای هر میزکار با دیگری فرق می‌کند. یعنی اگر تعدادی پنجره در میزکار شماره‌ی 1 باز باشد با کلیک بر روی میز کار شماره‌ی2 به یک فضای جدید بدون پنجره می‌روید. این قابلیت با نصب برنامه در ویندوز هم به وجود می‌آید که به هماهنگی برنامه‌ی توکار لینوکس نمی‌شود.

3. هزاران برنامه‌ی آماده

اکثر نسخه‌های لینوکس به صورت پیش فرض با هزاران برنامه‌ی ریز و درشت دیگر نصب می‌شوند که نیاز شما را کاملاً برطرف می‌کنند. شما نصب هر توزیع دیگر لازم نیست برای یافتن برنامه‌های مورد نظر خود شهر را زیر و رو کنید همه چیز آماده است. 🙂

4. نصب با یک کلیک

حتی اگر بعد از نصب باز هم به برنامه‌ای نیاز داشتید اصلاً نگار نشوید حتی لازم نیست از پشت رایانه‌ی خود تکان بخورید. اگر قبلا توزیع را به صورت DVD تهیه کرده‌اید آن را در رایانه‌ی خود گذاشته و با یک کلیک برنامه‌های لازم را نصب بفرمایید! اگر هم در DVD اصلی یا دیسک‌های متفرقه موجود نبود و یا نیاز به آخرین نسخه از نرم‌افزار را داشتید با استفاده از یک اینترنت (تاکید می‌کنم حتما جوری باشه که بشه اسم اینترنت رو روش گذاشت) و باز هم با یک کلیک برنامه‌ی خودتون رو نصب کنید.

ادامه نوشته »

انتشار آخرین نسخه‌ی کاندیدای اپن‌سوزه

در این گیراگیر که همه دارند با آخرین نسخه‌ی اوبونتو – که همین دیروز منتشر شد – حال می‌کنند ضد حالیست اگر پستی در رابطه با نسخه‌ی آزمایشی اپن‌سوزه بزنی. اما از آنجایی که هدف همین ضد حال است پس به ادامه‌ی پست می‌پردازیم.

امروز آخرین نسخه‌ی کاندیای اپن‌سوزه یعنی نسخه‌ی 11.2 RC 2 منشر شد. تغییرات این نسخه نسبت به RC1 بدین شرح است.

هسته‌ی لینوکس 2.6.31.5

سیامانکی 2

فایرفاکس 3.5.4

سمبا 3.4.2

اکس ارگ 1.6.5

جزییات کامل‌تر را می‌توانید در اینجا ببینید.

طبق برنامه‌ی تیم اپن سوزه نسخه‌ی نهایی قرار است 13 روز دیگر ( همین عکس سمت چپی که می‌بینید) یعنی در 21 آبان مصادف با 12 نوامبر منتشر شود. شما نیز برای حمایت از نسخه‌ی جدید اپن سوزه می توانید از اینجا عکس‌های روزشمار را در وبلاگ خود بگذارید. بی صبرانه منتظریم.

+ جزییات انتشار

+ ولادت تاریخی امام رضا هم مبارک!

ادامه نوشته »

متن‌باز در نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال

امسال سهم لینوکس از نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال تنها دو غرفه بود. شاید هم برعکس سهم نمایشگاه از این دنیای بزرگ متن‌باز تنها دو غرفه بود! به هرحال یکی مربوط به انجمن صنفی کاربران نرم‌افزارهای آزاد/متن باز می‌شد و دیگری متعلق به موسسه‌ی توسعه‌ی نرم‌افزاری متن‌باز پارس.

اولی در غرفه‌ی 634 قرار داشت. از دور پنگوین‌های چهار هزار تومانی که برای حمایت از انجمن به فروش می‌رسید کاملا نمایان بود. رایانه‌ای با توزیع کوبونتو برای استفاده‌ی عموم قرار گرفته بود که در حال نمایش مستندی از بحث های ریچارد استلمن در باره‌ی گنو بود. تعدادی کاغذ در رابطه با عضویت در انجمن، ویژگی‌های آن، چند شماره از مجله‌ی افق لینوکس انتشاری سال 83-84 و برگه‌ای محتوی قیمت محصولات مختلف لینوکس شاپ در قفسه وجود داشت. در میان آنها هم دو DVD اوبونتو و آموزش لینوکس با بسته بندی بسیار ساده از طرف فروشگاه لینوکس شاپ قرار داشت. واقعا می‌توانم بگویم یک غرفه‌ی به درد نخور بود. هیچ بروشوری برای افراد عادی – که اکثر بازدید کنندگان را به خود اختصاص می‌داد – و تعریف مفهوم لینوکس وجود نداشت. غرفه به شدت بد چیده شده بود و عکس نامربوط گیلاس پس زمینه‌ی آن. اصلا سلیقه‌ی خوبی ندارم اما فکر می‌کنم به جای نوشتن پیشگویی‌های مزخرف و حرف‌های چرت و پرت برای دلایل مهاجرت به لینوکس ( عکس اول بالا)  استفاده‌ی یک عبارت ساده مثل “ طعم خوش آزادی” یا “برای همیشه آزاد شوید” یا عبارت‌های مشابه افراد بیشتری را به سمت غرفه می‌کشاند. به هرحال اصلا چیز جالبی از آب در نیامده بود.

بعدی هم متعلق به موسسه‌ی توسعه‌ی نرم‌افزاری متن باز پارس بود و پروژه‌ای به نام opencd.ir . از این قسمت بیشتر خوشم آمد. opencd برنامه‌ای بر پایه‌ی وب است که با جمع‌آوری حدوداً 90 نرم‌افزار متن‌باز قابل نصب بر روی ویندوز هدفی شایسته برای ترغیب کاربران ویندوزی به استفاده از نرم‌افزار های کد‌بازی را دنبال می‌کند. شاید به ظاهر تعداد نرم‌افزارها به نسبت کم باشد ( گرچه برای ویندوز این طور نیست) اما اصل کار توضیحات کاملی بود که در رابطه با هر برنامه وجود داشت. تاریخچه، ویژگی‌ها، زبان برنامه و … توضیحاتی بودند که برای هر برنامه وجود داشت که انصافا حتی اگر ترجمه‌ای از یک نسخه‌ی انگلیسی باشد هم خوب از آب درآمده بود و ارزش خریدنش را داشت. واقعا در این غرفه هرچه خستگی از دیدن غرفه‌ی قبلی بود از تنم در رفت. انشاالله با راه اندازی سایت شاهد پیشرفت های خوبی در رابطه با نرم‌افزار های آزاد خواهیم بود .

اما در آخر چیزی که جای خالی‌اش به شدت حس می‌شد عدم حضور فروشگاه‌های لینوکسی بزرگی همچون سیتو و لینوکس‌شاپ بود. این جور که از سطح پایین نمایشگاه و وجود هزاران شرکت کپی کننده‌ی نرم‌افزارهای کپی رایتی به نظر می‌آمد این بود که نباید گرفتن یک غرفه برای عرضه‌ی محصولات کد‌باز سخت باشد و حیف است که مثلا شرکتی مانند سیتو از این موقعیت طلایی برای فرهنگ سازی و گسترش اهدافش اقدام نکند .

در نهایت امیدوارم در سال‌های بعد شاهد بیشرفت بیشتری در زمینه‌ی فرهنگ متن‌باز در میان مردم باشیم .

+ برای دیدن سایز بزرگ عکس‌ها روی آنها کلیک کنید.

نوشته‌های مرتبط

ادامه نوشته »